Flokkur: Verkin lofa væna konu
20.07.2008 22:56
Verkin lofa væna konu!
Orðskviðirnir 31.10-31.
Þvílík kona sem við lesum um í þessum kafla. Hér er á ferðinni góð kona, svo verðmæt að jafnvel fegurðin í hinum fegurstu perlum bliknar við hliðina á henni. Maðurinn hennar er fullviss um að hann geti treyst henni í einu og öllu, eins og segir í versi 11. "Hún gjörir honum gott og ekkert illt alla ævidaga sína." Hún er sem sagt besti vinur hans.
"Hún sér um ull og hör og vinnur fúslega með höndum sínum.. Hún er eins og kaupförin, sækir björgina langt að". Þessi kona er alveg mögnuð. Hún elskar áskoranir og tekst á við þær. Hún skammtar þjónum sínum verkefni dagsins og fer ásamt öðrum til að versla fyrir heimilið og ýmsan varning sem hún getur búið til föt úr.
Þar sem ferðalög á þessum tíma voru annaðhvort fótgangandi eða á hestum þá efast ég um að hún hafi getað skellt sér í bæinn þar sem stóru markaðirnir voru og komið aftur heim til að undirbúa kvöldmatinn. Nei svona ferð gat jafnvel tekið nokkra daga. Kanski mætti hún skipunum þegar þau komu í land og keypti sinn varning beint af þeim, ull, hör og mat. Hún hefur greinilega haft gott peningavit og verið skynsöm því hún færði manni sínum ekki skömm heldur gekk hreint til verks og keypti aðeins það sem hún vissi að hún hafði þörf fyrir.
Eins og við erum nú þegar búin að uppgötva, átti þessi kona mann sem var meðvitaður um að konan hans þurfti á aðstoð að halda. Kanski var atvinna hans þannig að hann hafði ekki mikinn tíma aflögu til að hjálpa henni heima fyrir, enda þurfti hann þess ekki því hann skaffaði það vel að þau höfðu efni á að ráða til sín þjóna til að létta undir með þessari atorkusömu konu. En þrátt fyrir að hún hafði þjóna þá gerði hún sér grein fyrir því að hún var sú sem bar ábyrgðina á fjölskyldunni. Hún vildi aðeins það sem var gott fyrir fólkið sitt og þar voru máltíðir engin undantekning. Hún hefur vitað að rétt mataræði skiptir máli fyrir heilsuna. Því "fer hún á fætur fyrir dag og skammtar heimilisfólki sínu og segir þernum sínum fyrir verkum". Hún hefur greinilega passað uppá að kokkurinn eldaði eingöngu hollann og næringarríkan mat. Og sennilega hefur hún skipulagt matseðilinn sjálf, á meðan það var hljótt í húsinu og hún gat hugsað skýrt.
Á meðan þjónar þrifu og pössuðu börnin fór hún að skoða akur sem hún hafði heyrt um. Hún gekk yfir akurinn til að sjá hvort hann væri arðbær eða ekki. Við getum eins reiknað með því að hún hafði verið búin að leggja fyrir væna summu. Eiginmaður hennar hefur sennilega skammtað henni vel og svo hefur hún verið nógu klók til að vera með nokkra hluti á prjónunum samtímis. Hann hlýtur að hafa verið mjög vitur maður, jafnvel mikill kaupsýslumaður og hann vissi að konan hans var dugleg. Hann vissi líka að gáfuð dugleg kona vinnur best þegar hún hefur nóg svigrúm til þess, ekki einhvern hangandi yfir sér í hvert fótmál. Þess vegna hefur hann leyft henni að taka mikilvægar ákvarðanir án þess að hann þurfti að eiga síðasta orðið.
Mig grunar nú samt að au hafi rætt hlutina sín á milli og að konan hafi tekið mark á skoðunum manns síns. Því þegar kona elskar og virðir manninn sinn, þá gerir hún það af heilu hjarta.
Ég get því ýmindað mér að svar manns hennar hafi verið á þessa leið "Ja, elskan mín, þú skoðaðir þessa eign. Ef þú heldur að þetta séu góð kaup þá skaltu bara kaupa hana"! Hún þarf ekki að láta hann klára vinnuna fyrir sig, því bæði vita þau að hún er fullfær um að gera það sem er rétt og heimilinu fyrir bestu.
Að eiga slíka dugnaðarkonu, er líka þessum mikla manni til framdráttar, því þá gat hann haldið áfram að sinna þeim málum sem honum voru efst í huga, í pólitíkinni - því í borgarhliðunum voru stjórnmálin rædd."Maður hennar er mikils metinn í borgarhliðunum, þá er hann situr með öldungum landsins". Þetta sjáum við í versi 23. Bara þetta sýnir að hann hafi bæði verið vitur og þroskaður maður sem ekki þurfti að sýna vald sitt með því að skipa konu sinni fyrir verkum.
En aftur að akrinum. "Hún hefur augastað á akri og kaupir hann, og af ávexti handa sinna plantar hún víngarð". Já enn einu sinni stakk hún hendinni í peningabudduna og réði til sín verkamenn í víngarðinn. Hún hafði nefninlega komist að því að bæði loftslagið og moldin hentaði vel til vínyrkju. Fyrir utan það fannst henni vínber góð því þau gátu orðið að mat og drykk fyrir fjölskylduna. Og það er næsta víst að umframmagnið var selt og það skilaði enn meiri peningum í sokkana því uppáhalds peningabuddan var orðin stútfull.
Í 17. versi sjáum við að hún var sterk, ekki bara líkamlega heldur einnig andlega. Og í 18. versi "Hún finnur að atvinna hennar er arðsöm, á lampa hennar slokknar eigi um nætur". Hún vann ekki aðeins langa vinnudaga til að komast yfir allt sem hún þurfti að gera, heldur þegar lífið varð erfitt gat hún verið skínandi ljós í myrkrinu fyrir alla sem voru í kringum hana. Kona sem er stöðuglega hrædd við skoðanir manns síns getur aldrei fengið slíkan kraft. En vegna þess að hún vissi að maðurinn hennar treysti henni vissi hún að hann yrði sáttur við ákvarðanir hennar. Hann brjálaðist ekki þegar hún gerði mistök, því ef hann hefði gert það hefði hennar kvenlega eðli haldið henni frá því að taka sjálfstæðar ákvarðanir af ótta við mann sinn.
Þrátt fyrir allar ferðir hennar á markaðinn, innkaupaleiðöngrum, eldamennsku, jarðvinnu og umhyggju fyrir fjölskyldunni gaf hún sér samt tíma til að hjálpa fátækum. Án efa hefur hún farið til ekkjunnar í nágreninu og hjálpað henni með innkaup og annað, því "Hún breiðir út lófann móti hinum bágstadda og réttir út hendurnar móti hinum snauða". Enn einu sinni tekur hún réttar ákvörðanir. Að hjálpa fátækum og þeim sem áttu erfitt var hennar þjónusta fyrir Guð.
"Hún býr sér til ábreiður, klæðnaður hennar er úr baðmull og purpura".
Þessi kona hefur vandað til verks í öllum hlutum, líka þegar kom að því að velja efni í föt, ábreiður og annað. Einhvern veginn get ég ekki ýmindað mér að hún hafi beðið manninn sinn um leyfi til að kaups sér efni í nýjan kjól! Það hefði verið móðgun gagnvart manni hennar. En hún klæddist ekki bara fínum fötum sjálf heldur sá hún til þess að allt hennar heimilisfólk var vel til fara. "Hún er ekki hrædd um heimilisfólk sitt, þótt snjói, því að allt heimilisfólk hennar er klætt skarlati".
Þessi merkilega kona keypti ekki aðeins og seldi landareignir, svona bara til að geta skipt máli utan heimilisins, heldur græddi hún líka peninga á fögrum skyrtum og hlutum sem hún bjó til úr hörinu sem hún hafði keypt. Á meðan maður hennar sat í borgarhliðunum og leysti mikilvæg mál, fór hún af stað til kaupmannsins til að fá sem best verð fyrir fögru skyrturnar og beltin sem hún hafði búið til.
En hvers vegna hafði hún ekki þörf fyrir að sitja sjálf í borgarhliðunum og hafa áhrif á ákvarðanatökur í mikilvægum málum? Ein skýringin gæti e.t.v. verið sú að það tíðkaðist ekki á þessum tíma að konur tækju þátt í stjórnmálum. En satt að segja skiptir það ekki höfuðmáli hér því ég er nokkuð viss um að hún hafi haft áhrif á margar mikilvægar ákvarðanatökur í borgarhliðunum í gegnum manninn sinn. Því maður sem á skynsama konu notar að líkindum margar kvöldstundir til að ræða við hana um þau vandamál sem hann stendur frammi fyrir. Því er vel hægt að reikna með því að margt af því sem hann leggur fram á stjórnarfundum hafi verið fyrir áhrif hinnar vitru eiginkonu.
Þar sem eiginmaður hennar hefur verið Guði þóknanlegur, bjó kona hans yfir miklum styrk tilfinningalega, andlega og líkamlega. Og vegna þess að hún treysti því að maðurinn hennar virti það sem hún hafi að segja gat hún fúslega miðlað af ráðum sínum bæði til hans og annara. Í versi 26. lesum við að "Hún opnar munninn með speki". Viska hennar endurspenglast í vinsamlegum orðum. Þessi kona hefur heldur enga ástæðu til að öskra og brjálast við börnin sín. Hún þarf ekki að fá tilfinningarlega útrás á þeim því hún þekkti tilfinnigar sínar..."og ástúðleg fræðsla er á tungu hennar".
En hvað gerðist svo með þessa konu sem var frjáls til að vera sú kona sem Guð hafði ætlað henni? Jú maðurinn hennar stóð upp og hrósaði henni. Já pabbi gaf tóninn. Hann lét börnin sín heyra hvað þau áttu yndislega og frábæra mömmu og börnin hennar lærðu af góðu fordæmi. Þau litu upp til hennar.
Leyndarmálið á bak við framgangi mannsins hennar og reyndar hennar sjálfrar finnum við í versi 30 og 31. "Yndisþokkinn er svikull og fríðleikinn hverfull, en sú kona, sem óttast Drottin, á hrós skilið. Gefið henni af ávexti handa hennar, og verk hennar skulu lofa hana í borgarhliðunum".
Mættum við allar sað stefna að því að vera þær konur sem Guð hefur ætlað okkur að vera svo að árangur okkar verði sem mestur í lífinu, þjónustunni og fjölskyldunni. Munum að Guð launar okkur margfalt þegar við göngum í vilja hans.
Erdna Varðardóttir
Þvílík kona sem við lesum um í þessum kafla. Hér er á ferðinni góð kona, svo verðmæt að jafnvel fegurðin í hinum fegurstu perlum bliknar við hliðina á henni. Maðurinn hennar er fullviss um að hann geti treyst henni í einu og öllu, eins og segir í versi 11. "Hún gjörir honum gott og ekkert illt alla ævidaga sína." Hún er sem sagt besti vinur hans.
"Hún sér um ull og hör og vinnur fúslega með höndum sínum.. Hún er eins og kaupförin, sækir björgina langt að". Þessi kona er alveg mögnuð. Hún elskar áskoranir og tekst á við þær. Hún skammtar þjónum sínum verkefni dagsins og fer ásamt öðrum til að versla fyrir heimilið og ýmsan varning sem hún getur búið til föt úr.
Þar sem ferðalög á þessum tíma voru annaðhvort fótgangandi eða á hestum þá efast ég um að hún hafi getað skellt sér í bæinn þar sem stóru markaðirnir voru og komið aftur heim til að undirbúa kvöldmatinn. Nei svona ferð gat jafnvel tekið nokkra daga. Kanski mætti hún skipunum þegar þau komu í land og keypti sinn varning beint af þeim, ull, hör og mat. Hún hefur greinilega haft gott peningavit og verið skynsöm því hún færði manni sínum ekki skömm heldur gekk hreint til verks og keypti aðeins það sem hún vissi að hún hafði þörf fyrir.
Eins og við erum nú þegar búin að uppgötva, átti þessi kona mann sem var meðvitaður um að konan hans þurfti á aðstoð að halda. Kanski var atvinna hans þannig að hann hafði ekki mikinn tíma aflögu til að hjálpa henni heima fyrir, enda þurfti hann þess ekki því hann skaffaði það vel að þau höfðu efni á að ráða til sín þjóna til að létta undir með þessari atorkusömu konu. En þrátt fyrir að hún hafði þjóna þá gerði hún sér grein fyrir því að hún var sú sem bar ábyrgðina á fjölskyldunni. Hún vildi aðeins það sem var gott fyrir fólkið sitt og þar voru máltíðir engin undantekning. Hún hefur vitað að rétt mataræði skiptir máli fyrir heilsuna. Því "fer hún á fætur fyrir dag og skammtar heimilisfólki sínu og segir þernum sínum fyrir verkum". Hún hefur greinilega passað uppá að kokkurinn eldaði eingöngu hollann og næringarríkan mat. Og sennilega hefur hún skipulagt matseðilinn sjálf, á meðan það var hljótt í húsinu og hún gat hugsað skýrt.
Á meðan þjónar þrifu og pössuðu börnin fór hún að skoða akur sem hún hafði heyrt um. Hún gekk yfir akurinn til að sjá hvort hann væri arðbær eða ekki. Við getum eins reiknað með því að hún hafði verið búin að leggja fyrir væna summu. Eiginmaður hennar hefur sennilega skammtað henni vel og svo hefur hún verið nógu klók til að vera með nokkra hluti á prjónunum samtímis. Hann hlýtur að hafa verið mjög vitur maður, jafnvel mikill kaupsýslumaður og hann vissi að konan hans var dugleg. Hann vissi líka að gáfuð dugleg kona vinnur best þegar hún hefur nóg svigrúm til þess, ekki einhvern hangandi yfir sér í hvert fótmál. Þess vegna hefur hann leyft henni að taka mikilvægar ákvarðanir án þess að hann þurfti að eiga síðasta orðið.
Mig grunar nú samt að au hafi rætt hlutina sín á milli og að konan hafi tekið mark á skoðunum manns síns. Því þegar kona elskar og virðir manninn sinn, þá gerir hún það af heilu hjarta.
Ég get því ýmindað mér að svar manns hennar hafi verið á þessa leið "Ja, elskan mín, þú skoðaðir þessa eign. Ef þú heldur að þetta séu góð kaup þá skaltu bara kaupa hana"! Hún þarf ekki að láta hann klára vinnuna fyrir sig, því bæði vita þau að hún er fullfær um að gera það sem er rétt og heimilinu fyrir bestu.
Að eiga slíka dugnaðarkonu, er líka þessum mikla manni til framdráttar, því þá gat hann haldið áfram að sinna þeim málum sem honum voru efst í huga, í pólitíkinni - því í borgarhliðunum voru stjórnmálin rædd."Maður hennar er mikils metinn í borgarhliðunum, þá er hann situr með öldungum landsins". Þetta sjáum við í versi 23. Bara þetta sýnir að hann hafi bæði verið vitur og þroskaður maður sem ekki þurfti að sýna vald sitt með því að skipa konu sinni fyrir verkum.
En aftur að akrinum. "Hún hefur augastað á akri og kaupir hann, og af ávexti handa sinna plantar hún víngarð". Já enn einu sinni stakk hún hendinni í peningabudduna og réði til sín verkamenn í víngarðinn. Hún hafði nefninlega komist að því að bæði loftslagið og moldin hentaði vel til vínyrkju. Fyrir utan það fannst henni vínber góð því þau gátu orðið að mat og drykk fyrir fjölskylduna. Og það er næsta víst að umframmagnið var selt og það skilaði enn meiri peningum í sokkana því uppáhalds peningabuddan var orðin stútfull.
Í 17. versi sjáum við að hún var sterk, ekki bara líkamlega heldur einnig andlega. Og í 18. versi "Hún finnur að atvinna hennar er arðsöm, á lampa hennar slokknar eigi um nætur". Hún vann ekki aðeins langa vinnudaga til að komast yfir allt sem hún þurfti að gera, heldur þegar lífið varð erfitt gat hún verið skínandi ljós í myrkrinu fyrir alla sem voru í kringum hana. Kona sem er stöðuglega hrædd við skoðanir manns síns getur aldrei fengið slíkan kraft. En vegna þess að hún vissi að maðurinn hennar treysti henni vissi hún að hann yrði sáttur við ákvarðanir hennar. Hann brjálaðist ekki þegar hún gerði mistök, því ef hann hefði gert það hefði hennar kvenlega eðli haldið henni frá því að taka sjálfstæðar ákvarðanir af ótta við mann sinn.
Þrátt fyrir allar ferðir hennar á markaðinn, innkaupaleiðöngrum, eldamennsku, jarðvinnu og umhyggju fyrir fjölskyldunni gaf hún sér samt tíma til að hjálpa fátækum. Án efa hefur hún farið til ekkjunnar í nágreninu og hjálpað henni með innkaup og annað, því "Hún breiðir út lófann móti hinum bágstadda og réttir út hendurnar móti hinum snauða". Enn einu sinni tekur hún réttar ákvörðanir. Að hjálpa fátækum og þeim sem áttu erfitt var hennar þjónusta fyrir Guð.
"Hún býr sér til ábreiður, klæðnaður hennar er úr baðmull og purpura".
Þessi kona hefur vandað til verks í öllum hlutum, líka þegar kom að því að velja efni í föt, ábreiður og annað. Einhvern veginn get ég ekki ýmindað mér að hún hafi beðið manninn sinn um leyfi til að kaups sér efni í nýjan kjól! Það hefði verið móðgun gagnvart manni hennar. En hún klæddist ekki bara fínum fötum sjálf heldur sá hún til þess að allt hennar heimilisfólk var vel til fara. "Hún er ekki hrædd um heimilisfólk sitt, þótt snjói, því að allt heimilisfólk hennar er klætt skarlati".
Þessi merkilega kona keypti ekki aðeins og seldi landareignir, svona bara til að geta skipt máli utan heimilisins, heldur græddi hún líka peninga á fögrum skyrtum og hlutum sem hún bjó til úr hörinu sem hún hafði keypt. Á meðan maður hennar sat í borgarhliðunum og leysti mikilvæg mál, fór hún af stað til kaupmannsins til að fá sem best verð fyrir fögru skyrturnar og beltin sem hún hafði búið til.
En hvers vegna hafði hún ekki þörf fyrir að sitja sjálf í borgarhliðunum og hafa áhrif á ákvarðanatökur í mikilvægum málum? Ein skýringin gæti e.t.v. verið sú að það tíðkaðist ekki á þessum tíma að konur tækju þátt í stjórnmálum. En satt að segja skiptir það ekki höfuðmáli hér því ég er nokkuð viss um að hún hafi haft áhrif á margar mikilvægar ákvarðanatökur í borgarhliðunum í gegnum manninn sinn. Því maður sem á skynsama konu notar að líkindum margar kvöldstundir til að ræða við hana um þau vandamál sem hann stendur frammi fyrir. Því er vel hægt að reikna með því að margt af því sem hann leggur fram á stjórnarfundum hafi verið fyrir áhrif hinnar vitru eiginkonu.
Þar sem eiginmaður hennar hefur verið Guði þóknanlegur, bjó kona hans yfir miklum styrk tilfinningalega, andlega og líkamlega. Og vegna þess að hún treysti því að maðurinn hennar virti það sem hún hafi að segja gat hún fúslega miðlað af ráðum sínum bæði til hans og annara. Í versi 26. lesum við að "Hún opnar munninn með speki". Viska hennar endurspenglast í vinsamlegum orðum. Þessi kona hefur heldur enga ástæðu til að öskra og brjálast við börnin sín. Hún þarf ekki að fá tilfinningarlega útrás á þeim því hún þekkti tilfinnigar sínar..."og ástúðleg fræðsla er á tungu hennar".
En hvað gerðist svo með þessa konu sem var frjáls til að vera sú kona sem Guð hafði ætlað henni? Jú maðurinn hennar stóð upp og hrósaði henni. Já pabbi gaf tóninn. Hann lét börnin sín heyra hvað þau áttu yndislega og frábæra mömmu og börnin hennar lærðu af góðu fordæmi. Þau litu upp til hennar.
Leyndarmálið á bak við framgangi mannsins hennar og reyndar hennar sjálfrar finnum við í versi 30 og 31. "Yndisþokkinn er svikull og fríðleikinn hverfull, en sú kona, sem óttast Drottin, á hrós skilið. Gefið henni af ávexti handa hennar, og verk hennar skulu lofa hana í borgarhliðunum".
Mættum við allar sað stefna að því að vera þær konur sem Guð hefur ætlað okkur að vera svo að árangur okkar verði sem mestur í lífinu, þjónustunni og fjölskyldunni. Munum að Guð launar okkur margfalt þegar við göngum í vilja hans.
Erdna Varðardóttir
Skrifað af Erdna Varðardóttir
